Fundamentalne zasady

Prawdziwym problemem, według rozdziału dziesiątego Special Testimonies, jest odejście od fundamentu naszej wiary, który został ustanowiony na początku naszego dzieła.

Ellen G. White:

Ten fundament został zbudowany przez Mistrza i przetrwa burzę i nawałnicę. Czy pozwolą temu człowiekowi przedstawiać doktryny, które zaprzeczają doświadczeniom z przeszłości ludu Bożego? Nadszedł czas, aby podjąć zdecydowane działanie

SpTB02 54.2; 1904

Kellogg przedstawił doktryny, które zaprzeczają doświadczeniom z przeszłości. W innym miejscu napisała o Kelloggu:

Ellen G. White:

Bardzo martwię się o dr. Kellogga. Pod wieloma względami jego postępowanie nie podoba się Panu. Wydaje się, że tak łatwo jest mu odejść od fundamentalnych zasad. Jest w wielkim niebezpieczeństwie, że nie zachowa swoich początkowych przekonań aż do końca

Lt138-1902.5; 1902

Problemem było odejście od fundamentalnych zasad — ale nie wszyscy ludzie to dostrzegli. Szczególnie kluczowi i znaczący ludzie w dziele zapomnieli drogę, którą Pan ich prowadził, oraz Jego nauki w przeszłości.

Ellen G. White:

Miałam nadzieję, że nastąpi gruntowna reforma i że zasady, o które walczyliśmy we wczesnych dniach i które zostały wprowadzone w mocy Ducha Świętego, będą zachowane

SpTB02 56.3; 1904

Jakie były zasady, o które walczyliśmy we wczesnych dniach? Co było tym fundamentem naszej wiary?

Ellen G. White:

Jako lud mamy stać niewzruszenie na platformie wiecznej prawdy, która przetrwała próby i doświadczenia. Mamy trzymać się pewnych filarów naszej wiary. Zasady prawdy, które Bóg nam objawił, są naszym jedynym prawdziwym fundamentem. To one uczyniły nas tym, czym jesteśmy

SpTB02 51.2; 1904

Zasady prawdy, które Bóg objawił, są naszym jedynym prawdziwym fundamentem. Nazywa ona te zasady platformą wiecznej prawdy. Odnosi się do tych zasad jako do pewnych filarów naszej wiary¹.

Przypomina ona o wcześniejszych doświadczeniach naszych pionierów, takich jak James White, Joseph Bates, starszy Edson, ojciec Pierce, jak Bóg pracował nad nimi, aż punkt po punkcie wszystkie główne punkty naszej wiary zostały wyjaśnione. Przypomniała, jak ten fundament został zbudowany przez Mistrza, i zapewnia, że przetrwa burzę i nawałnicę. Podsumowując, zdecydowanie potwierdziła wolę Boga wobec nas w kontekście tych zasad. Bóg wzywa nas, abyśmy trzymali się mocno, z uściskiem wiary, fundamentalnych zasad, które są oparte na niepodważalnym autorytecie.

Widzimy kilka różnych wyrażeń, których siostra White użyła w odniesieniu do fundamentu naszej wiary: „platforma wiecznej prawdy”, „filary naszej wiary”, „zasady prawdy”, „główne punkty”, „drogowskazy” i „fundamentalne zasady”. Wyrażenia te oznaczają to samo — fundament naszej wiary. Kiedy dziś słyszymy te określenia, jakoś nie przekazują one żadnych konkretnych informacji. Ale dla Adwentystów Dnia Siódmego w jej czasach było to bardzo jasne i konkretne. Wszystkie te terminy odnoszą się do publicznego streszczenia wiary Adwentystów Dnia Siódmego, zwanego Fundamentalnymi Zasadami, wyjaśnionymi poniżej.

Bóg wzywa nas, abyśmy trzymali się mocno, z uściskiem wiary, fundamentalnych zasad, które są oparte na niepodważalnym autorytecie. Jest to odniesienie do głównych aspektów wiary Adwentystów Dnia Siódmego, które Bóg objawił pionierom adwentyzmu po upływie czasu w 1844 roku, gdy grupa gorliwych, szlachetnych i prawych mężczyzn poszukiwała prawdy jak ukrytego skarbu. To był fundament naszej wiary. Nasi pionierzy oficjalnie założyli Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w 1863 roku i nauczali tych prawd, które nazwali „fundamentalnymi zasadami”. Jednak często Adwentyści Dnia Siódmego byli publicznie przedstawiani w niewłaściwy sposób. Z tego powodu w 1872 roku nasi pionierzy opublikowali dokument zatytułowany „Deklaracja Fundamentalnych Zasad, nauczanych i przestrzeganych przez Adwentystów Dnia Siódmego” w celu publicznego i zwięzłego zadeklarowania, jakich Fundamentalnych Zasad nauczali i przestrzegali Adwentyści Dnia Siódmego. Te Fundamentalne Zasady były regularnie drukowane jako osobna broszura, były obecne w naszych czasopismach i były corocznie drukowane w Rocznikach Adwentystycznych przez całe życie Ellen White². Dlatego gdy Ellen White odnosiła się do „fundamentalnych zasad”, nie było to mgliste czy niejasne stwierdzenie, ponieważ Kościół Adwentystów Dnia Siódmego oficjalnie i publicznie zadeklarował, czym były te Fundamentalne Zasady. We wstępie do tego dokumentu czytamy o celu, który temu dokumentowi przyświecał.

Quotation:

Przedstawiając publicznie to streszczenie naszej wiary, pragniemy, aby wyraźnie zrozumiano, że nie mamy żadnych artykułów wiary, wyznania wiary ani dyscypliny poza Biblią. Nie przedstawiamy tego jako coś, co ma jakikolwiek autorytet wśród naszych ludzi, ani nie ma to na celu zapewnienia jednolitości wśród nich, jako system wiary, ale jest to krótkie oświadczenie o tym, co jest i było, z wielką jednomyślnością, wyznawane przez nich. Często jest konieczne, aby odpowiadać na pytania dotyczące tego tematu, a czasami korygować fałszywe stwierdzenia rozpowszechniane przeciwko nam i usuwać błędne wrażenia, które powstały u tych, którzy nie mieli okazji zapoznać się z naszą wiarą i praktyką. Naszym jedynym celem jest sprostanie tej potrzebie

Quotation:

Jako Adwentyści Dnia Siódmego pragniemy jedynie, aby nasze stanowisko było zrozumiane; tym bardziej nam na tym zależy, ponieważ jest wielu, którzy nazywają siebie adwentystami, a głoszą poglądy, z którymi nie możemy się zgodzić, z których niektóre, jak sądzimy, podważają najprostsze i najważniejsze zasady przedstawione w Słowie Bożym

Fundamentalne Zasady, 1872, s. 3, akap. 1--2.

.

To streszczenie wiary składało się z 25 punktów, które reprezentowały to, co jest i było, z wielką jednomyślnością, wyznawane przez Adwentystów Dnia Siódmego. Te 25 punktów stanowiło fundament, który został położony na początku naszego dzieła poprzez pełne modlitwy studium Słowa i przez objawienie. W 1904 roku siostra White powiedziała nam, że na tym fundamencie budujemy przez ostatnie pięćdziesiąt lat. To są fundamentalne zasady, które są oparte na niepodważalnym autorytecie, których Bóg wzywa nas, abyśmy trzymali się mocno, z uściskiem wiary. Innymi słowy, powtórzyła, że mamy trzymać się pewnych filarów naszej wiary.

W 1904 roku siostra White pisała o staraniach wroga, aby podkopać fundament naszej wiary. Pisała o ruchu, który miałby polegać na porzuceniu doktryn, które stoją jako filary naszej wiary. Ta reforma, gdyby została przyjęta, odrzuciłaby zasady prawdy, które Bóg w swojej mądrości dał Kościołowi ostatków, i fundamentalne zasady, które podtrzymywały dzieło przez ostatnie pięćdziesiąt lat, zostałyby uznane za błąd. Ruch ten rozpoczął się mniej więcej w czasie, gdy dr John H. Kellogg opublikował książkę The Living Temple³.

Ellen G. White:

Mniej więcej w czasie, gdy opublikowano «The Living Temple», w porze nocnej przeszły przede mną obrazy wskazujące, że zbliża się jakieś niebezpieczeństwo, i że muszę się na nie przygotować poprzez spisanie rzeczy, które Bóg mi objawił odnośnie do fundamentalnych zasad naszej wiary

SpTB02 52.3; 1904

Przez opublikowanie książki The Living Temple fundamentalne zasady naszej wiary miały być podważone poprzez rozpowszechnianie zwodniczych teorii w niej zawartych.

Ellen G. White:

Zostałam pouczona przez niebiańskiego posłańca, że część rozumowania w książce «The Living Temple» jest niepoprawna i że to rozumowanie sprowadziłoby na manowce umysły tych, którzy nie są całkowicie utwierdzeni w fundamentalnych zasadach teraźniejszej prawdy. Wprowadza to, co jest niczym innym jak spekulacją w odniesieniu do osobowości Boga i tego, gdzie jest Jego obecność

SpTB02 51.3; 1904

Siostra White zwraca szczególną uwagę na to, że rozumowanie zawarte w książce The Living Temple sprowadziłoby na manowce z fundamentalnych zasad teraźniejszej prawdy. To rozumowanie dotyczy osobowości Boga i tego, gdzie jest Jego obecność.

Jak wspomniano wcześniej, słowo ‘osobowość’ w kontekście dziewiętnastego wieku jest definiowane jako „właściwość lub stan bycia osobą”⁴. Innymi słowy, termin ten odpowiada na pytania: „Co definiuje kogoś jako osobę?”, „Jaka jest właściwość lub stan kogoś jako osoby?”. W przypadku osobowości Boga pytanie brzmi: „Czy Bóg jest osobą i co definiuje Go jako osobę? Jaka jest właściwość lub stan Boga jako osoby?”.

Rozumowanie dr. Kellogga dotyczące tych kwestii, wyrażone w książce The Living Temple, jest niepoprawne. Poglądy dotyczące osobowości Boga i tego, gdzie jest Jego obecność, propagowane w książce, nie miały poparcia Boga i były sidłem, które wróg przygotował na ostatnie dni. Ponieważ żyjemy w czasach końca, powinniśmy zadać sobie te pytania. Powinniśmy również badać biblijną ważność stwierdzeń w Fundamentalnych Zasadach dotyczących osobowości Boga i tego, gdzie jest Jego obecność. Jak Fundamentalne Zasady definiują Boga jako osobę i co mówią w odniesieniu do Bożej obecności?

Pierwszy punkt wymieniony poniżej dotyczy osobowości Boga i Jego obecności. Drugi punkt daje kontekst pierwszemu. Prosimy o rozważenie kilku pytań podczas ich czytania: Kto jest określany jako jeden Bóg? Jak Bóg jest definiowany jako osoba albo, innymi słowy, jaka jest Jego właściwość lub stan jako osoby? W jaki sposób te punkty mówią o obecności Boga?

Quotation:

I — Że jest jeden Bóg, osobowa, duchowa istota, stwórca wszystkich rzeczy, wszechmocny, wszechwiedzący i wieczny, nieskończony w mądrości, świętości, sprawiedliwości, dobroci, prawdzie i miłosierdziu; niezmienny i wszędzie obecny przez swego przedstawiciela, Ducha Świętego. Ps 139:7

Quotation:

II — Że jest jeden Pan Jezus Chrystus, Syn Wiecznego Ojca, ten, przez którego Bóg stworzył wszystkie rzeczy i przez którego one istnieją [...]

Fundamentalne Zasady, 1889, punkt nr 1 i 2.

^{5 6}.

W czasach Ellen White Adwentyści Dnia Siódmego wierzyli w jednego Boga — osobową, duchową istotę, Stwórcę wszystkich rzeczy — i wierzyli, że ten Bóg stworzył wszystko przez swojego Syna Jezusa Chrystusa. Zwracali się do Ojca jako jedynego Boga, a do Chrystusa jako Syna Bożego. Właściwość lub stan Boga jako osoby wyrażono w określeniu „osobowa, duchowa istota”. Co do Jego obecności, Fundamentalne Zasady stwierdzają, że jest On wszędzie obecny przez swojego przedstawiciela, Ducha Świętego. Znaczenie tych zasad wymaga szczególnej uwagi. W obrębie kontekstu historycznego będzie to przedmiotem naszych dalszych badań.

Próba

Najbardziej oczywiste jest to, że te fundamentalne zasady nie zawierają doktryny o Trójcy! Dokładniej mówiąc, wyrażenia: „trzech w jednym” lub „jeden w trzech”, w odniesieniu do Boga, nie występują nigdzie — choć są obecne w dzisiejszych Zasadach Wiary. Tylko Ojciec jest określany jako „jeden Bóg”. Lecz zanim wyciągniemy pochopne wnioski i potępimy doktrynę o Trójcy jako zwodnicze teorie, które podkopują fundament naszej wiary, należy pamiętać, że siostra White przedstawia wyczerpującą listę charakterystyk, które muszą być spełnione, aby doktryna o Trójcy została za taką teorię uznana.

Jeśli doktryna Trójcy jest wątpliwa, to trynitarne poglądy musiałyby:

• okradać lud Boży z jego doświadczeń w przeszłości,
• niszczyć osobowość Boga,
• burzyć filary naszej wiary lub sprowadzać na manowce z fundamentalnych zasad,
• być przedstawiane tak, jakby pani White je popierała.

Nie jest naszym zamiarem zajmować się którąkolwiek ze zwodniczych teorii Kellogga, ale raczej przestudiować osobowość Boga w jej historycznym kontekście. Czyniąc to, napotkamy dowody na to, że siostra White reagowała, ostrzegając Kościół przed tymi charakterystykami.