Rzeczywistość nieba

Osobowość Boga dotyczy właściwości lub stanu Boga jako osoby. Ilekroć patrzymy na pracę pionierów dotyczącą osobowości Boga, widzimy, że wszyscy byli zgodni co do poglądu, że Bóg jest namacalną istotą, posiadającą zarówno ciało, jak i części ciała. Zawsze widzimy to samo podstawowe rozumowanie, które odróżnia termin ‘duch’ od terminu ‘istota’. Rozróżniając te terminy, wyjaśniają właściwość lub stan Boga jako osoby¹ — osobowość Boga. Wszystkie ich wnioski są podsumowane w pierwszym punkcie Fundamentalnych Zasad. Jest jeden Bóg, osobowa, duchowa istota, Stwórca wszystkich rzeczy, wszechmogący, wszechwiedzący, [...] i wszędzie obecny przez swojego przedstawiciela, Ducha Świętego. Ps 139:7FPSDA 1.2.

Do tej pory w pracach pionierów widzieliśmy, że osobowość Boga jest ściśle związana z rzeczywistością Bożej obecności. Bóg jest osobową duchową istotą, mającą ciało i kształt; w związku z tym Jego obecność jest ograniczona do jednego miejsca — jak mówi Biblia, do Jego świątyni, do Jego tronu, gdzie otacza Go niedostępna chwała. Jednak jest wszędzie obecny przez swojego przedstawiciela, Ducha Świętego. Oczywiście Duch Święty jest duchem, a nie istotą, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam, powiedział Jezus (Łk 24:39). Chrystus jest również Istotą, jak Jego Ojciec. Jest dokładnym obrazem osoby Ojca; dlatego ma tę samą osobowość, czyli właściwość lub stan jako osoby, co Jego Ojciec.

W naszym doświadczeniu, gdy przedstawiamy pierwotne wierzenia Adwentystów Dnia Siódmego dotyczące osobowości Boga naszym trynitarnym braciom, wyrażone w pierwszych dwóch punktach Fundamentalnych Zasad, często utrzymują oni, że stwierdzenia w Fundamentalnych Zasadach są w pewien sposób poprawne, ale rozumienie przypisane terminowi „osobowa duchowa istota” jest błędne. Zwykle próbują pogodzić Fundamentalne Zasady z doktryną o Trójcy poprzez przekręcanie słów „duchowa istota”, jakby słowo ‘duchowa’ oznaczało coś tajemniczego, odpowiedniego do zrównania osobowości Boga i Chrystusa z osobowością Ducha Świętego². Podstawowy problem sprowadza się do zrozumienia niebiańskich rzeczywistości. Biblia nie milczy w temacie nieba i jego rzeczywistości, a nasi pionierzy dobrze to rozumieli. Poniżej czytamy wyjaśnienie terminu „duchowa istota” przez Jamesa White'a i Uriaha Smitha w ich książce The Biblical Institute³. Biblia wyjaśnia ten termin na przykładzie aniołów, którzy są „duchowymi istotami”.

Quotation:

Aniołowie są rzeczywistymi istotami. Są opisani w Biblii jako posiadający m.in. twarz, stopy, skrzydła. Ezechiel mówi o cherubinach: «Całe ich ciało, ich plecy, ich ręce i ich skrzydła...». Ez 10:12. Aniołowie ukazali się Abrahamowi. Rdz 18:1–8. Rozmawiali i jedli z nim. Poszli do Sodomy i rozmawiali z Lotem, który wszedłszy do swego domu, upiekł dla nich przaśny chleb, a oni jedli. Te osoby były nazywane aniołami. Dawid mówi o mannie jako o zbożu z Nieba i pokarmie aniołów. Ps 78:23–25

Quotation:

Przypadek Balaama, Lb 22:22–31, jest interesującym zdarzeniem. Anioł ukazał się Balaamowi z wyciągniętym mieczem w ręku. Czasami zadawane jest pytanie, jak aniołowie mogą być materialnymi istotami, skoro nie możemy ich zobaczyć. Ten przypadek to ilustruje. Zapis mówi, że Pan otworzył oczy Balaama i zobaczył on anioła. Anioł nie stworzył ciała na tę okazję. Był dokładnie taki sam jak przed tym, gdy Balaam go zobaczył; ale zmiana zaszła w Balaamie. Jego oczy zostały otwarte i wtedy ujrzał anioła. Tak samo było ze sługą Elizeusza, gdy on i jego pan znaleźli się w trudnym położeniu, otoczeni przez armię króla Syrii. 2Krl 6:17. Elizeusz modlił się, aby oczy jego sługi zostały otwarte; i natychmiast zobaczył on całą górę pełną koni i rydwanów wokół Elizeusza

Quotation:

Można to dalej zilustrować odnosząc się do rzeczy, o których wiemy, że są materialne, a których jednak nie możemy zobaczyć. Powietrze jest materialne, światło jest materialne, nawet myśl sama w sobie jest tylko wynikiem materialnych reakcji — materii działającej na materię — a jednak nie możemy zobaczyć żadnej z tych rzeczy. Tak samo jest z aniołami

Quotation:

Dalszym zarzutem wobec materialności aniołów jest to, że są nazywani duchami. Hbr 1:13–14. Lecz to nie jest zarzut przeciwko temu, że są dosłownymi istotami. Są po prostu duchowymi istotami skonstruowanymi inaczej niż te ziemskie ciała, które posiadamy. Paweł mówi, 1Kor 15:44: «Jest ciało cielesne i jest ciało duchowe». Ciało cielesne mamy teraz; ciało duchowe będziemy mieli przy zmartwychwstaniu. «Jest wskrzeszane jako ciało duchowe». Werset 44. Wtedy będziemy równi aniołom, Łk 20:36; wtedy będziemy mieli ciała podobne do najchwalebniejszego ciała Chrystusa, Flp 3:4, a Chrystus nie jest mniej duchem niż aniołowie. Czytamy, że Bóg jest duchem, to znaczy po prostu duchową istotą

J. S. White, U. Smith, \textit{The Biblical Institute}, Kindle Edition (lokalizacja w Kindle'u: 2537--2553).

.

Biblia daje nam wgląd w to, że aniołowie są duchowymi istotami, które posiadają materialne ciała, ale są dla nas niewidzialni, chyba że Pan otworzy nasze oczy, abyśmy ich zobaczyli. Kiedy sprawiedliwi powstaną w swoich nowych uwielbionych ciałach, powstaną w ciele duchowym, niezniszczalnym. To ciało będzie namacalne i materialne, tak jak nowa ziemia będzie namacalna i materialna. A w naszych duchowych ciałach posiądziemy odnowioną ziemię, będziemy ją napełniać i czynić ją sobie poddaną; i panować nad rybami morskimi i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelką żywą istotą, która porusza się po ziemiRdz 1:28.